Netherlands

Afgelopen week had ik een discussie met een collega rondom webdiensten als Plaxo en Linkedin. Hoe ga je om met collega’s in zo’n netwerk. Dat je contact wilt houden met concullega’s  en klanten lijkt me handig. Maar moet ik ook mijn collega’s in zo’n netwerk gaan linken. Contactgegevens van mijn collega’s kan ik ook opzoeken in de Atos Origin Medewerker Database. Maar vervolgens ontstaan er andere diensten rondom die contact webdiensten. Als ik een blog plaats, komt dat ook in mijn Plaxo pulse van mijn contacten. Daarmee bereik ik mijn klanten, concullega’s; en eigenlijk wil ik ook mijn collega’s daarvan op de hoogte stellen. Dus mijn collega’s toch maar in Plaxo. Maar ik wil niet op twee plaatsen lijsten van collega’s bijhouden.

Een beetje doordenkend leidde me dat tot de volgende vragen. Hoe lang nog zoek ik contactgegevens van collega’s op in het bedrijfstelefoonboek of kijk ik eerst op Linkedin. Hoe lang nog houd ik een CV/Profiel bij in een bestand op mijn harde schijf of verwijs ik liever naar mijn Plaxo profiel. Het zijn deze kleine diensten, niet een geheel software pakket [zie eerdere post robert mekking[*]], die langzaam aan mijn manier van werken verSAASen [sorry voor dit lelijke woord…]

Langzaamaan worden diensten in mijn bedrijf dus overgenomen door diensten op het net. Ik maak hierbij het onderscheid tussen passief en actief om aan te geven of een bedrijf er actief (beleid) of passief (het gebeurt) voor kiest om diensten te gebruiken.

Passieve SAAS wordt in eerste instantie niet top down ingevoerd in het bedrijf. Het ontstaat op de werkvloer. Er wordt geen toestemming vanuit het bedrijf voor verleend. Pas als er een kritieke massa gebruikers ontstaat wordt van bovenaf regelgeving ingevoerd. Sommige bedrijven proberen dan bepaalde diensten buiten de deur te houden, wel plaxo, geen youtube. [Naar mijn mening is het buiten de deur houden een niet houdbare old school bedrijfsfilosofie maar daarover misschien in een ander blog meer]

Passieve SAAS heeft de medewerkers van bedrijven nodig om te overleven c.q. succesvol te zijn. In de biologie spreken we dan over symbiose (een van twee levensvormen heeft de ander nodig om te overleven).  Het visje Nemo uit de film “Finding Nemo” vindt bescherming in de voor andere vissen giftige tentakels van een anemoon. De anemoon heeft echter nooit toestemming gegeven voor het gebruik van zijn tentakels. Bij passieve SAAS verleiden websites de medewerkers van een bedrijf tot afnemen van services. Zoals Nemo de tentakels van de anemoon gebruikt voor bescherming. Webdiensten als Plaxo en Linkedin blijken de medewerkers goed te kunnen activeren gezien het aantal uitnodigingen in mijn mailbox.

Actieve SAAS zie je als een bedrijf kiest software voor een proces of afdeling buiten het bedrijf op het Net in te kopen (bijvoorbeeld sales of HRM). Maar tegen de tijd dat de meeste bedrijven SAAS actief gaan pilotten zijn ze zonder dat het weten passief allang meegelift op de SAAS golf.

Ik verwacht dat passieve SAAS een veel grotere rol zal spelen bij het succes van SAAS. Hierbij zullen bedrijfsdiensten meer en meer uitgekleed worden en steeds meer vervangen worden door diensten op het Net. Zoals alle verandering zullen bedrijven zich hier eerst tegen verzetten maar de verandering is m.i. niet te stoppen.

Ronald Streekstra

——————————————————————————–

[*] Zoals Robbert Mekking in zijn post “cold wet dead fish” al aangeeft, kunnen we beter spreken van “service als een service”: ipv “software als een service”.